دوشنبه، 11 اسفند 1399
Menu

بهسازی ستون های بتنی

Enter Title

بهسازی با ژاکت فولادی

افزودن ژاکت بتنی یا فولادی شیوهای سنتی تر برای ارتقای ستون بتنی مشکل دار است.

ژاکت فولادی حداقل باید دو تکه باشد، تا ستون موجود را در بر گرفته و به وسیله جوشکاری در محل به هم متصل شود. همچون پوششهای FRP، هنگامی که نسبت طول به عرض ستون مستطیلی بسیار زیاد می­شود، از تأثیر ژاکت کاسته می­شود. در این موارد می­توان از ژاکت­های بیضوی استفاده نمود. گوشه­های ستون موجود باید تراشیده شده و لبه­های آن صاف شود تا فولاد بتواند از آن بگذرد. درزی میان فولاد و بتن به اندازه حداقل هفت میلی متر وجود دارد که با گروت پر می­شود. درزی نیز در دو انتهای ستون برای امکان دوران بدون درگیر نمودن ژاکت فولادی فراهم می­شود.



                        

بهسازی ستون بتنی با ژاکت فولادی

 

بهسازی با ژاکت بتنی

ژاکت بندی بتنی نسبت به پوشش های FRP و فولادی سطح مقطع بزرگتری را ایجاد می کند. سطح بتن موجود باید به طور مناسب زبر شود قلاب های ۱۳۵ درجه در دور پیچهای محصور کننده نیاز است و ممکن است تأمین فضای کافی برای قلاب ضخامت پوشش را تعیین کند.

 

                              

بهسازی ستون بتنی با ژاکت بتنی

 

بهسازی با استفاده از پوشش کامپوزیتی FRP

امروزه استفاده از مواد کامپوزیتی FRP یکی از جدیدترین روش های تعمیر و تقویت سازه های بتن آرمه محسوب می گردد. از این الیاف می توان در تمامی مقاطع و اعضا سازه، به ویژه ستون ها به منظور افزایش باربری ساختمان استفاده نمود. در ستون های مسلح به الیاف FRP به طورمعمول از الیاف آرامید، شیشه و کربن استفاده می شود که الیاف کربن از مقاومت بیشتری نسبت به الیاف شیشه برخوردار هستند. در حقیقت از این الیاف به منظور افزایش قابلیت اعضا جهت تحمل بار بیشتر و بهبود رفتار سازه استفاده می گردد. همچنین اینروش یکی از مناسب ترین شیوه های تعمیر و مقاوم سازی سازه ها به حساب می آید. استفاده از این تکنیک مقاوم سازی بر روی ستون ها به لحاظ اجرا به سه روش تابیدن الیاف، ژاکت و دورپیچ کردن تقسیم می گردد.

کاربرد پوشش FRP در ستون ها به عنوان یک شیوه ترمیمی مؤثر رواج دارد. ستون ها با فایبرهای یک سویه با نوارهای افقی پوشیده می شوند، بنابراین محصور شدگی و مقاوم سازی برشی مشابه با آنچه به وسیله حلقه ها و اسپیرال ها در ستونهای دایره ای و نیز خاموت ها و کلاف ها در ستون های مستطیلی حاصل میشد، فراهم می گردد. محصورشدگی خصوصیات فشاری بتن را ارتقا داده و درگیری بیشتری برای بهبود طول وصله اتصالات فراهم کرده، در نتیجه تکیه گاه جانبی ای برای میلگردهای طولی ستون فراهم می کند. اولویت در سلسله مراتب مقاومتی یک سازه داشتن ستون قوی و تیر ضعیف است. در مواردی که سلسله مراتب مقاومتی منجر به ستون ضعیف، تیر قوی شود (که به دلیل احتمال ایجاد یک مکانیزم طبقه نرم مورد پذیرش طراح نیست)، پوشش FRP برای مقاوم سازی خمشی تیر نباید مورد استفاده قرار گیرد. نامعلوم بودن سازگاری کرنشی میان FRP و میلگردهای طولی ستون و نیز میان FRP و لایه زیرین، نبود ظرفیت کرنشی قائم در نتیجه کاربرد FRP به عنوان تقویت طولی، مهار ناکافی FRP در دو انتهای ستون و در موقعیت نقاط عطف، این شیوه را نامطلوب می نماید.